Żółtaczka noworodków - fizjologiczna

U około 70% noworodków stwierdza się po urodzeniu żółtaczkę. Pojawia się ona w 2-3 dobie życia. Potem żółtaczka stopniowo ustępuje, najczęściej kończąc się w 2 tygodniu życia. Przyczyną żółtaczki jest wzmożony rozpad krwinek czerwonych oraz przejściowa niewydolność funkcji wątroby. Żółtaczka fizjologiczna nie wymaga leczenia. Żółtaczkę występującą w 1 dobie życia i trwającą powyżej 14 dni uważamy za patologiczną.

Szybkiego kontaktu z lekarzem wymaga:

• Dołączająca się gorączka (powyżej 38°C), wybroczyny na skórze (czerwone plamki, które nie znikają po lekkim uciśnięciu skóry) lub krwawienia – podejrzenie zakażenia
• Oziębienie (poniżej 36°C) – podejrzenie zakażenia
• Duży, twardy brzuszek (powiększenie wątroby, zaburzenia jelitowe) – podejrzenie zakażenia, choroby wątroby i dróg żółciowych
• Jasne stolce (białe, gliniaste) – choroby wątroby i dróg żółciowych
• Odcień skóry zielonkawy, szary, cytrynowy lub mocno pomarańczowy – podejrzenie zakażenia, bardzo wysoki poziom bilirubiny
• Niespokojne lub apatyczne zachowanie się dziecka, niechęć do ssania
• Objawy odwodnienia (suche wargi i język, zapadnięte ciemię, słabe moczenie – brak moczu przez 8 godzin)
• Należy zwrócić uwagę, czy dziecko wypija wystarczającą ilość pokarmu, czy moczy się dostatecznie dobrze (przynajmniej 6 mokrych pieluszek w ciągu doby), czy oddaje przynajmniej dwa stolce dziennie (bilirubina usuwana jest z kałem i moczem). Powyższe obserwacje nabierają znaczenia od 3-4 doby życia – wraz ze wzrostem ilości przyjmowanego pokarmu (mleka).

Kontaktu z lekarzem wymaga także:

• Ponowne pojawienie się żółtaczki po 7 dniu życia
• Żółtaczka nasilająca się po upływie pierwszego tygodnia życia
• Żółtaczka utrzymująca się ponad 2 tygodnie